Ramzes II

Tło historyczne

Imiona Ramzesa II
hieroglifami
NomenRamessisu Meri-Amon
egip. – Zrodzony-z-Re Ukochany-przez-Amona
PrenomenUser-Maat-Re Setepen-Re
egip. – Potężna-jest-Harmonia\Sprawiedlliwość-Re

Wybrany-przez-Re''




Imię horusoweKa-nechat-meri-Maat
egip. – Byk-potężny-ukochany-przez-Maat

NebtyMekkemet-uaf-chasut
egip. – Obrońca-Egiptu Ten-który-powściąga-Moc-Obu-Krajów




Złoty HorusUserrenput-Aanachtu
egip. – Bogaty-w-lata Wielki-zwycięstwami



Schyłek XVIII dynastii zapoczątkowało władanie Echnatona, faraona, którego zapatrywania religijne uważano zbytnio błędne oraz sprzeczne z dotychczasowymi, pragnącego zreformować opium dla ludu Egipcjan, zajmującego się dążeniem do wprowadzenia kultu jedynego boga – Atona. Efektem tych działań był przepastny destabilizacja państwa egipskiego, odnośnie do spraw wewnętrznych oraz zagranicznych. Szczególnie przejawiało się to do wnętrza gospodarce, stosunkach dyplomatycznych, pozycji militarnej dodatkowo wpływach w środku podległych, sąsiednich królestwach. Zapewne utrzymywanie kontaktów dyplomatycznych dodatkowo zdobyczy militarnych, uzyskanych na wskroś poprzednich władców, (głównie Totmesa III), leżało w pełni pozycja kręgiem zainteresowań Echnatona.

Brak zaangażowania Egiptu wewnątrz Syropalestynie spowodował natychmiastowe zmiany wewnątrz tym regionie. Państwo Mitanni, ówczesny sojusznik[14] Egiptu, przeżyło wstrząsy wewnętrzne wewnątrz postaci dwóch przewrotów, co skutkowało kryzysem władzy również zmianami na tronie. W południowej części regionu, wewnątrz Kanaanie także wewnątrz południowej Syrii, władcy nie czujący respektu przedtem potęgą Egiptu, który do tej pory w tym miejscu dominował, powrócili do tradycyjnej rywalizacji, odnawiając równolegle dawne konflikty oraz zapominając o płaceniu trybutu, kto winni byli Egiptowi. Wkrótce położenie ta doprowadziła do wybuch konfliktu zbrojnego. Król hetycki, Suppiluliuma I opowiedział się zbyt wygnanym władcą Mitanni, na co dominujący władca, Tuszratta odpowiedział wojną. Hetyci do wnętrza wyniku szybkiej kampanii zmusili Mitanijczyków do odwrotu, zdobywając całą północną Syrię aż do Kadesz, miasta mającego na rzecz Egiptu kluczowe, strategiczne znaczenie, będącego bastionem egipsko-mitanijskiego sojuszu. Wkrótce zwierzchnik Mitanni, Tuszratta zginął zamordowany, zaś środek jego państwa zajęta została wskroś Asyrię. Następca Tuszratty, Mattiwaza, zobligowany był zaprosić Hetytów, swych niegdysiejszych wrogów, o sukurs wewnątrz odzyskaniu utraconych ziem. W środkowej Syrii władcy Amurru, z jednej strony deklarujący wierność Egiptowi, z drugiej skłaniali się w odniesieniu do Hetytom, dążąc do wzrostu własnej potęgi. Pragnęli zawrzeć stowarzyszenie z podległym Hetytom Ugarytem. W końcu jednakowoż zostali zmuszeni do przyjęcia zwierzchnictwa hetyckiego. Tak wtedy Egipt tracił wpływy plus większość podległych ziem na temat królestwa Hetytów, które stało się nowym mocarstwem we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego.

W samym Egipcie destabilizacja osiągnął apogeum. Po śmierci Echnatona na tronie zasiadł Semenechkare. Młodociany włodarz zmarł niezadługo po objęciu władzy, tudzież jego następcą został małoletni Tutanchamon. Po wokół 10 latach panowania Tutanchamon zmarł także, nie pozostawiając potomka. Choć jego żona Anchesenamon próbowała ocalać wytrwałość dynastii, nie zdołała tymczasem spełnić swego celu oraz potężny, wpływowy Aj zagarnął władzę na rzecz siebie. Po poprzednio nastąpił Horemheb – generał z czasów Tutanchamona dodatkowo Aja. Jego bezpotomna sen wieczny ostatecznie zakończyła XVIII dynastię.