Siedziba Milionów Lat w środku Jedności z Tebami – świątynia grobowa Ramzesa II, zwana Ramesseum[29], wzniesiona w środku Tebach, na zachodnim brzegu Nilu. Jej jądrem dodatkowo zaczątkiem było sanktuarium Setiego I, rozwinięte wewnątrz wielką świątynię Ramzesa. Przed II pylonem, na pierwszym dziedzińcu stoi, w dzisiejszych czasach rozbita także skruszona, wielka statua królewskiego ka, mierząca ongiś 20 metrów wysokości plus ważąca naokoło 1000 ton, wykonana z ogromnego, asuańskiego, granitowego monolitu. Nawet obecnie tylko szczątki tego kolosa są niezbitym dowodem mistrzowskiego kunsztu artystów tamtego okresu, potrafiących spełnić zadziwiającą precyzję wykonania. Świątynię "otwiera" pomnikowy I pylon, obecnie w środku części zawalony, na którym reliefy przedstawiają bitewne sceny z wojen Ramzesa, toczonych wewnątrz V również VIII roku panowania króla[30] przedstawiające wojska egipskie oblegające twierdze wrogów, zwyciężające ich dodatkowo zmuszające do poddania się Ramzesowi. Przed królem leżą ciała wrogów przeszyte strzałami z jego łuku. Ogarnięci paniką wrogowie uciekają w środku popłochu, w toku jak Kadesz otwiera bramy poprzednio zwycięzcami, i nurty Orontesu unoszą raptem ciała zabitych. Na pierwszym dziedzińcu dominują ozyriackie figury Ramzesa (dziś niestety bezgłowe). Dalej do wnętrza południowej części dziedzińca, ułożenie ciała kolumnadą, wznosił się poważny pałac królewski, ściśle związany z funkcją jaką pełniła ta rozmiary świątyni, zaś wobec tego jego proporcja audiencjonalna również tronowa z zapleczem oraz pomieszczeniami mieszkalnymi. Z II pylonu, w dzisiejszych czasach wcześniej nieomalże w pełni zniszczonego, zachowała się z trudem wymiary północnej wieży, na której przedstawiono sceny bitewne, obrazujące, po razu jednego kolejny, zmagania spod Kadesz plus rytualne sceny w kierunku czci Mina, przedstawiające króla wewnątrz rytualnych czynnościach i procesję kapłanów, niosących posągi przodków, władców Egiptu, poczynając od chwili Menesa. Za II pylon prowadziła rampa ze stojącymi po obu stronach posągami króla, z których do w dzisiejszych czasach zachował się ledwie jeden. Przejście prowadziło na II podworzec z perystylem. Dziedziniec otaczały od czasu wschodu dodatkowo zachodu ozyriackie posągi króla. Za II dziedzińcem znajdowała się Sala Hypostylowa, której pułap wsparty był na 48 kolumnach. Ściany zdobią reliefy, opowiadające perypetie bitew także wojennych zmagań Ramzesa, zdobywającego kolejne twierdze wrogów. Na innych reliefach przedstawiono długą procesję Synów również Córek Królewskich, zmierzających pod adresem dalszym, tajemnym częściom świątyni – znajdującym się do wnętrza amfiladzie kilku salom, zakończonym Dżeser-dżeseru – Świętym Świętych. W pierwszej z owych sal, wspartej na ośmiu kolumnach, przedstawiono faraona na pokładzie świętej asystent wewnątrz niekończącej się podróży po Niebie. Na jej stropie znajduje się przepyszny plafon astronomiczny. Dalej przedstawiono króla siedzącego poniżej świętym drzewem Heliopolis w środku towarzystwie Atuma, Thota również Seszat, wypisujących jego imiona na liściach. Dalsze części świątyni znajdują się współcześnie do wnętrza mało co całkowitej ruinie. Zachowało się ostatnim tchem niewiele, wzniesionych z suszonej cegły mułowej, budynków zaplecza gospodarczego, stanowiącego ongiś spory całokształt gospodarczy. Całość świątyni otaczał ongi zapewne podniosły granica wypełniony z suszonej cegły mułowej. W czasach swej świetności, Ramesseum było zapewne wspaniałym kompleksem, do wnętrza repozytorium którego wchodziły: zbiór świątyń, pałac dodatkowo zespół zaplecza gospodarczego wspólnie z ogrodami.