Ramzes II, zwany Wielkim – faraon, włodarz starożytnego Egiptu, z XIX dynastii, z okresu Nowego Państwa.
Kontynuował, wyznaczone wskroś ojca – Setiego I – dążność do odbudowy oraz rozbudowy Imperium, wzorując się na swych poprzednikach, zwłaszcza budowniczym podwalin Imperium – Ahmose plus Totmesie III plus Amenhotepie III – głównych władcach szczytowego rozkwitu XVIII dynastii. Działalność budowlana Ramzesa przewyższyła wszystkich jego poprzedników, wypełniając Egipt budowlami dodatkowo posągami bogów, wznoszonymi na chwałę państwa. W zgodnej opinii wielu badaczy, czasy jego panowania ówczesny okresem dobrobytu także stabilizacji.
Faraon panował z okładem 66 lat, spłodził dookoła 100 synów także 50 córek. Miał wokół 183–185 cm wzrostu plus rudo-blond włosy. Żył więcej niż 91 lat. Jako naczelny w środku historii, był współtwórcą traktatu pokojowego, zawartego pośrodku dwoma ówczesnymi potęgami militarnymi – Egiptem także Hatti.